ng London, United Kingdom

---

 

PAALAM, MAHAL KO!

Ama:
Huwag kang magdamdam sa aking paglayo,
magbabalik ako, iyan ay pangako;
sa aking paglisan tayo mahahango
sa pagdaralitang sa ati’y tumimo.

Ina:
Ang karalitaa’y di ko alintana,
kung sa kahirapa’y ikaw ang kasama;
ako’t ang anak mo ay mangungulila,
paglalayo natin ay ipagdurusa.

Ama:
Huwag kang lumuha’t di na mapipigil
ang napipinto kong pag-alis sa atin;
ikaw at ang bunso nating ginigiliw,
sa pagbabalik ko’y pagiginhawahin.

Anak:
Siyanga naman, Ina, huwag kang lumuha,
sang-ayunan mo na ang kay Amang nasa;
sapagka’t ang kanyang pangingibang-lupa
ay papatnubayan ng Poong Bathala.

Ina:
Ano nga bang aking magagawa’t sukat,
kundi hangad ninyo’y katigang banayad;
yaring abang puso’y kahi’t magkasugat,
titiisin ko na’t aariing palad.

Ama:
Kung gayo’y paalam, anak at asawa
na pugad ng aking buhay at pag-asa;
lalayo man ako’y hindi magbabawa
sa akin ang inyong gintong alaala.

Ina at Anak:
Amang mahal namin, sa iyo’y paalam,
Diyos ang sa iyo’y laging pumatnubay;
magdarasal kami sa gabi at araw,
sumapit kang ligtas sa paroroonan.