ni Bert Cabual

ng London, United Kingdom

---

 

 

LONDON AT MAYNILA

Sa pangalwang araw ng aming pagdating
sa itinalagang tinulugang otel;
may nagpaliwanag ng marapat gawin,
saka tinulutang papasyal-pasyalin.

Ang paligid-ligid ay aming pinasyal—
Hampstead, Piccadilly, Victoria’y nilakbay;
at saka ang bantog na sa Londong tulay
ay buong paghangang pinagmasdan-masdan.

London at Maynila’y kung paghahambingin,
di nagkakahuli sa unang pagpansin;
maganda ang London sa aking paningin,
kay sigla kung araw , kung gabi’y maningning.

Nguni’t ang Maynila’y bagama’t may sigla
at may paningning ding kung gabi’y masaya;
doon ay may pook na pangmalik-mata,
basura’t estero na nakasusuka.

Sa Lungsod ng Londo’y mayroon din kaya
na bunton ng taong limahid at dukha?
sa lugar bang itong balumbon ng rangya’y
may patay-gutom ding kawawa at aba?

Ang lamig ng hangin habang naglalakad
ay dapyong tumimo sa buto ko’t balat;
kalamigang yao’y habang nalalanghap,
nasasa-diwa ko ang bansa kong liyag.

Ang Pilipinas kong laging nagbabata
ay di matatalo sa kiyas at ganda;
danga’t may kuhilang nagsasamantala
sa pawis at dugo ng bayan kong sinta.